Exposición de Teira
Exposición recomendada por Diario dun piso de estudiantes:

As datas correctas nas que se pode visitar a exposición son do 1 ó 25 de febreiro (e non as que aparecen na imaxe).
Exposición recomendada por Diario dun piso de estudiantes:

As datas correctas nas que se pode visitar a exposición son do 1 ó 25 de febreiro (e non as que aparecen na imaxe).
Como apareceron moitos comentarios sobre o cumpreanos de Adriana, poño esta entrada para xuntalos todos e q non se faga un caos.
Hoy sale a las tiendas el Windows Vista. Y sale con polémica. Todo el mundo está hablando del DRM. ¿Qué es esto? Pues si hacen clic en el enlace anterior se lo explican, pero bueno… ¿para quá estoy yo? Dentro de DRM se engloban las tecnologías para proteger los derechos de autor, evitar piratería y limitar los derechos de consumidor. Hasta ahora básicamente estaba relacionado con algunos archivos en formato wma/wmv (audio/vídeo de windows media) que bajabas de Internet y después tenías que pagar para poder reproducir.
El nuevo Windows, aparte de traer nuevos dibujitos y cosas para chupar mucha máquina (1gb de ram y 1ghz de cpu son casi imprescindibles), trae incrustado muchas mierdas DRM para hardware! Básicamente lo que hace es que si no tienes hardware compatible con el DRM este, el Windows va a darte mala calidad de imagen/sonido para que no piratees. De hecho, si tienes un monitor LCD y metes un DVD, empezará a verse todo borroso; quitas el DVD y volverá a la normalidad (WTF!).
En resumen, Microsoft en su Vista, mete lo que a él le da la gana. ¿Qué consigue con estos extras de serie? Ralentizar el sistema, pedir más requisitos y limitar los derechos del usuario. Ojalá hubiera una forma de poder ser libre, para poder decidir qué quiero meterme y qué no. Ah! Sí que la hay, se llama software libre, abierto. Puedes ver lo que instalas, decidir qué instalas, no depender de ninguna multinacional y no tener que pagar ni un euro. Se llama GNU, se llama Linux. Si queréis empezar con Linux, ¡adelante! Es muy sencillo (por lo menos ubuntu lo es). Y si necesitáis ayuda, me presto a colaborar. Si queréis probarlo, avisadme y os diré como podéis probar Ubuntu sin instalar nada y sin tocar nada en el PC.
No me gustaría enrollarme más. Sólo quise dar unas pinceladas (muy mal redactadas y tal, por cierto), ya que el que se quiera enterar no tiene más que leer en este blog, o buscar DRM Vista en Google.
O mítico bar de bocatas e tapas La Parra, máis coñecido como El Parra
, pecha. Por xubilación do dono, ese xenio que che botaba as contas en alto (”cinco e tres medio máis catro sete e oito por dous entre catro…”). Agora donde iremos a tomar ese pedazo de tapas de raxo e eses bocatas de calamares tan jujosos?
Aquí poño unha foto de todo o staff do Parra o día do Peche, sacada de El Correo Gallego - Hoja parroquial.

Chivatazo: Yolanda
É a forma que ten o concello de Noia de revitalizar o entroido. Creo que así o entroido pasará a ser unha soa noite. Ademais, a saída será as 21.30 horas e remata ás 12. Así dificimente cumprirá o obxectivo de recuperar “o espírito de antano, cando os participantes ían parando nos diferentes locais hostaleiros que se atopan ao longo do recorrido, animando así a noite noiesa”.
A noticia completa (xunto cunha foto moi bonita) na Voz de Galicia
Cantas veces diría “blogsome, blogsome, non blogspot”? Pero nunca se me ocorreu mirar que pasaría se metese a dirección equivocada (pisoestudiantes.blogspot.com). Gracias a Dani, probei e atopei este blog primo lonxano. Un motivo máis para blogsome: menos nomes pillados (e menos todavía con blogs-spam).
Dos periódicos, dos titulares, dos puntos de vista. El avezado lector debe relacionar uno y otro. ¿Será capaz el susodicho avezado lector de encontrar la solución?
El juego, muy recomendable, se encuentra en la página del blog Periodismo Incendiario.
Este sábado tocou quedar en Coruña. Para facer algo decidimos ir ó cine (Jabo, Barreiro, Pensado, Fanny e eu). É pasou algo que di Teira*: non planeamos nada e saíu moi ben.
Para comezar, eliximos a peli case de casualidade (El truco final, el prestigio) é estivo moi moi ben. Á saída uníronse Uru e Mica (que pasaba este fin de semana en Coruña). Fomos a dar unha volta e tomar algo antes de ir para casa. Fomos a La bombilla a tomar algo (os que foramos ó cine estabamos sen cear e xa pasaban das 12…).
Despois de tomar unhas tapas, Barreiro descubriunos un gran lugar: o Pirata. É un pub-antro na zona da cidade vella no que podes pedir unha xerra de litro ou de 2 litros de chupitos. Pedimos unha que estaba moi boa, que deu para 6 ou 7 chupitos para cada un (eran suaves) por 11€ que lle debemos a Jabo. Este sitio é moi a ter en conta para volver máis veces. ¡Gracias polo descubrimento, Barreiro!
Despois estivemos no Humor, no Kaox e no Bar Egeo. Demos unha volta máis polo Orzán e para casa, que xa eran as 3. Para non ir a saír unha noite moi boa.
Como dixo Uru, esta semana quedamos con ela o xoves, venres, sábado e imos quedar domingo. Jeje.
* Nótese que como Teira nunca di nada en serio, non se pode ter en conta isto.
Permítanme que escriba en castellano. De las cosas que se entera uno a las 5 y pico de la mañana. Ayer, en la puerta del S20, vi a Nimo y me contó cosas que le habían pasado el jueves por la noche. Los niños y los borrachos nunca mienten. Nimo es medio niño y (en ese momento) bastante borracho. Así que le creí. Porque quería y porque debía.
Hablaba ha dos meses en este blog del tópico de “la vida es un camino”…:
Non vou a ser moi orixinal facendo esta metáfora, pero bueno… Vivir é camiñar, por un camiño que non sempre é chan: hai cóstas abaixo e cóstas arriba. E tamén hai obstáculos (metaforéese cun río por exemplo) que nos obrigan a elixir entre quedarse do mesmo lado ou atreverse a intentar saltar ó outro lado para seguir andando (actuar). Mollarse é o de menos (errar), o importante é cruzar (vivir). Ademais sempre hai alguen que che axuda a saltar ou que che pode secar se caes.
Mira por donde en Me llamo Earl hablan de lo mismo. En el segundo capítulo hablan de darle un empujón a Earl.
Pues yo estoy pensando en montarme un ONG: empujones sin fronteras (ESF). Se dedicaría a empujar a todos los que lo necesiten. Ayer casi empujo a alguien y después de ayer estoy pensando empujar a otro alguien*. Lo que pasa es que no llego a empujar porque al final soy un mierdas y necesito más yo los empujones que los demás. Así que empujadme a empujar.
* Que más da a quienes me refiera… Con lo que me gusta dejar las frases a medias.
Nota para el lector aturdido: no busque relación entre el primer párrafo y el resto de la entrada (el no aturdido que haga lo que quiera)
ETA asume la autoría del atentado de Barajas pero asegura que el alto el fuego continúa vigente ???
El objetivo de esa acción armada no era causar víctimas
???